Στρατηγική Ψυχραιμία μέχρι… νεκρικής ακαμψίας (Ι/ΙΙΙ)

Στρατηγική Ψυχραιμία μέχρι… νεκρικής ακαμψίας (Ι/ΙΙΙ)

Η στρατηγική λοιπόν απαιτεί επιμονή, συνέχεια κι εντέλει συνέπεια. Απαιτεί επίσης την άριστη γνώση των δυνατοτήτων αλλά και αδυναμιών τόσο των δικών μας όσο και των αντιπάλων.

Το άρθρο “Στρατηγική Ψυχραιμία μέχρι… νεκρικής ακαμψίας” θα ολοκληρωθεί σε 3 μέρη.
Μέρος 2: Στρατηγική Ψυχραιμία μέχρι… νεκρικής ακαμψίας – Ιστορική Αναδρομή (ΙΙ/ΙΙΙ)
Μέρος 3: Στρατηγική Ψυχραιμία μέχρι… νεκρικής ακαμψίας – Η Εξ. Πολιτική σήμερα, Συμπεράσματα

Στρατηγική! Μια λέξη που αρκετοί χρησιμοποιούν συχνότερα από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη στον δημόσιο λόγο τους. Έτσι, μετά την στρατηγική, έχουμε την στρατηγική ψυχραιμία και πολλών άλλων ειδών “στρατηγικούς νεολογισμούς”, που στις πλείστες των περιπτώσεων -αν όχι σε όλες- είναι κενοί νοήματος.

Βλέπετε, για να έχει νόημα η λέξη στρατηγική πρέπει οπωσδήποτε να απαντάει στις ερωτήσεις, Γιατί, Τι, Πως, και Ποιος. Βέβαια, ο στρατηγιστής μπορεί και να μην μας διαφωτίσει -για ευνόητους λόγους-, αν του θέσουμε αυτά τα ερωτήματα, πλην όμως στην πορεία του χρόνου, υπό την προϋπόθεση ότι παρακολουθούμε το έργο που επιτελεί, μπορούμε να κατανοήσουμε σχετικά εύκολα το πλαίσιο που κινείται η στρατηγική που έχει σχεδιάσει και να υποθέσουμε τον τελικό του στόχο.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί δεν κατανοούν -ή προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν- τι σημαίνει η λέξη στρατηγική! Η στρατηγική λοιπόν αφορά μεταξύ πολλών άλλων στον καθορισμό ξεκάθαρου στόχου σε τουλάχιστον μεσοπρόθεσμο επίπεδο -σίγουρα όμως μακροπρόθεσμο- αλλά ταυτοχρόνως και στην δημιουργία σαφέστατων κανόνων που θα πρέπει με τη σειρά τους να ορίσουν συγκεκριμένα μοτίβα τόσο στον τρόπο σκέψης και κατά συνέπεια λήψης αποφάσεων όσο και στην ανάληψη δράσεων. Δεδομένων αυτών, όσοι εμπλέκονται σε επιτελικό επίπεδο -σε πρώτη φάση- στην υλοποίηση του στρατηγικού σχεδιασμού θα ξέρουν με σαφήνεια τι πρέπει -φυσικά και τι δεν πρέπει- να κάνουν και ποιες είναι οι προτεραιότητες κάθε φορά.

Η στρατηγική λοιπόν απαιτεί επιμονή, συνέχεια κι εντέλει συνέπεια. Απαιτεί επίσης την άριστη γνώση των δυνατοτήτων αλλά και αδυναμιών τόσο των δικών μας όσο και των αντιπάλων.

Για να καταστρωθεί μια Εθνική Στρατηγική απαιτείται επίσης η αγαστή συνεργασία μεταξύ Στρατιωτικών και Διπλωματών οι οποίοι θα φέρουν τα βέλτιστα αποτελέσματα υπό τις παρούσες κάθε φορά ρεαλιστικές συνθήκες -κι όχι ευχολόγια εν είδει πραγματικότητας-. Αυτό χωρίς να βγάζουμε από την εξίσωση το βασικότερο ίσως συστατικό για την επιτυχή σχεδίαση Εθνικής Στρατηγικής, την Πολιτική Βούληση.

Ένα ερώτημα, μετά από όλα αυτά, το οποίο αξίζει να τεθεί είναι, ποια είναι η Εθνική στρατηγική της Ελλάδας; Ακόμα καλύτερα ίσως θα ήταν να ρωτήσουμε αν έχουμε Εθνική Στρατηγική.

Απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μάλλον δεν θα πάρουμε. Ακόμα όμως κι αν πάρουμε -από τους καθ’ ύλην αρμόδιους- μάλλον δεν θα μας ικανοποιήσει είτε γιατί είτε απλά θα θολώνει τα νερά μια γενική κι αόριστη δήλωση, πάντα στο πλαίσιο της τόσο κοινότυπης πια επικοινωνιακής πολιτικής-διαχείρισης, είτε γιατί πολύ απλά θα αναγνωρίσουμε, άμεσα και με ακρίβεια, το ψευδές των όποιων δηλώσεων. Όποιοι από εμάς παρακολουθούμε την Ελληνική Εξωτερική Πολιτική και την Εθνική Άμυνα δεν μπορεί παρά να έχουμε παρατηρήσει κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα.


Το άρθρο απηχεί αποκλειστικά απόψεις του συγγραφέα.

2 comments
Elias Diakos
Elias Diakos
MANAGEMENTTEAM
PROFILE